Van 1780 - 1850

1784
Abba Silvestri opent de eerste school voor doven in Rome (Italië)

1784
Eerste blindeninstituut in Parijs (Frankrijk)

Blindenscholen

In het midden van de achttiende eeuw publiceerde Denis Diderot (1713 – 1784), filosoof en bezieler van de beroemde Encyclopédie en één van de wegbereiders van de Franse Verlichting, enkele kritische geschriften waarin hij opkomt voor een positievere mentaliteit ten opzichte van medeburgers met een zintuiglijke beperking. In zijn ‘Lettre sur les aveugles à l’usage de ceux qui voient’ (1749) en zijn ‘Lettre sur les sourds et les muets à l’usage de ceux qui entendent et qui parlent’ (1752) weerlegde Diderot de algemeen verspreide vooroordelen van zijn tijd dat blinden en dove mensen niet op een evenwaardige manier als andere mensen zouden kunnen denken. Integendeel, betoogde hij, deze mensen hebben evenveel opvoedings- en ontwikkelingsmogelijkheden als andere mensen.

Zo stichtte abbé Charles-Michel de l’Epée in 1760 een publieke school voor dove volkskinderen in Parijs. Naar zijn voorbeeld besloot de polyglot en vertaler Valentin Haüy (1745 – 1822) om in 1784 / 1785 een gelijkaardige school voor blinde volkskinderen eveneens in Parijs te openen. Deze eerste blindenschool was tot in het begin van de negentiende eeuw richtinggevend voor het onderwijs aan slechtzienden en blinden in West-Europa. Valentin Haüy geloofde rotsvast in de leermogelijkheden van blinde kinderen. Hij baseerde zijn onderwijsmethode echter volledig op de leesmethode voor kinderen zonder visuele beperkingen. Hij gebruikte onder andere loden lettertekens die met kracht op een stevig en vochtig dik vel papier werden geduwd. De letters kwamen dan in reliëf naar boven zodat blinden ze met de vingers konden betasten. Het was uiteindelijk Louis Braille (1809 – 1852), een leerling van zijn school, die een reliëfschrift met zes punten in verschillende combinaties uitwerkte dat vertrok van de eigen noden, wensen en mogelijkheden van blinden. Het brailleschrift werd baanbrekend in de opleiding, communicatie en de emancipatie van blinde en slechtziende mensen.
Bron: B.Wuyts, 2005.

1790 
De predikant Henri Daniel Guyot (1753 – 1828) opent op 14 april 1790 in Groningen de eerste publieke dovenschool in Nederland, samen met Willem Hora Siccama, Gerrit van Olst en Hendrik van Calcar. Zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Henri_Daniel_Guyot

1808
Het eerste Instituut tot Onderwijs van Blinden in Nederland start te Amsterdam met drie jonge leerlingen. In 1934 verhuist de instelling naar Huizen en wordt een school met internaat in het Groningse Haren geopend. In 1988 gaan beide instellingen op in Visio.
Bron: home.visio.org

1817
Thomas Gallaudet (1787 – 1851) sticht in Hartford de eerste publieke dovenschool ‘The American Asylum for the Deaf’. Later volgde er een heuse universiteit voor slechthorende en dove mensen, de Gallaudet University in Washington. 

1835
Petrus Jozef Triest (1760 – 1836), stichter van de Congregatie der Broeders van Liefde,  neemt het initiatief om in Brussel het eerste Instituut voor Doven en Blinden in België te openen. Aanvankelijk werden aan verscheidene Belgische dovenscholen afdelingen voor blinde kinderen toegevoegd.
Bron: Guislainmuseum Gent

1836
De katholieke priester Charles-Louis Carton (1802 – 1863) sticht in Brugge (Vlaanderen / België) het  instituut voor dove en blinde kinderen. Hij is een pionier van de communicatietraining en het onderwijs aan doofblinde mensen. Zijn bekendste leerlinge is Anna Timmerman (1816 – 1859).
Bron: B.Wuyts 2005 en Archief C.L. Carton Spermalie Brugge
 
1839
De eerste instelling voor kinderen met een verstandelijke beperking of epilepsie wordt opgericht in Frankrijk. De instelling heeft een school